Warme woorden van een warm mens: Ivo Roggemans blikt terug

ivo

Terugblik op 13 jaar Leefgroepenwerking in KTA-PMI en BA-Campus Botaniek

Nee, geen historisch overzicht van de studierichting die geëngageerde jonge mensen opleidt tot ‘opvoeder klasse 2a’, zoals de uitgebreide competentiefiche van de ‘Serv’ (Sociaal Economische Raad Vlaanderen) ze beschrijft (2014).

Wél, een (korte?) bijdrage van ondergetekende over onder meer datgene wat ze dienen te ‘kunnen’ en ‘kennen’, de jeugd van tegenwoordig die kiest voor ‘LW’.

Gelukkig ook geen opsomming van leerstofonderdelen uit de cursus ‘Beroepsorganisatie’ want dat zou niet door iedereen in dank aanvaard worden, noch stagewetenswaardigheden óf ‘het nieuwe leerplan’ (2015/040) “want het oude was versleten” (2005/040).

Wél heel trots, blij, vereerd, overrompeld, kippenvelmoment……dat 13 jaar geleden, de toenmalige directeur, Valère Goossens, na advies van enkele leerkrachten LW (waaronder Véronique De Roeck), mij als kersvers afgestudeerde ‘GPB’er’ de vraag stelde of ik interesse had in een lesopdracht in dat 7de specialisatiejaar TSO, zoals dat toen officieel heette. De vraag stellen tijdens de eerste week van het nieuwe schooljaar en dus de kennismakingsdagen voor de 1ste graad (waaraan ik als CLB’er, verbonden aan de school, graag deelnam met het PMI-ploegje), was simpeler dan ze te beantwoorden want de eerste les was amper… twee weken later voorzien… en een ruime cursus was er niet.

Ik herinner mij het moment alsof het gisteren was. Diane Kockelkoren die tijdens die creatieve spring-, dans-, huppel-, puzzel-, teken- en gespreksmomenten, zei “de directeur zoekt u”… Wat een mens dan denkt kan elke lezer zich wel voorstellen.

Om een lang verhaal toch leesbaar te houden… Cursussen schrijven, up to date houden, aanpassen na evaluatiemomenten met studenten én aan nieuwe leerplannen, werd vanaf toen als het ware, een deel van mezelf. Het was een soort missie en een vorm van waardering voor de kansen en het vertrouwen die mij door de school gegeven werden. Je deed dat in functie van studenten, hen houvast en zekerheid bieden, slaagkansen verhogen. Tevens ook je eigen standaard bewaken en er voor zorgen dat studenten elk schooljaar op de hoogte zijn van datgene wat leeft op de welzijns-, gezondheids- en onderwijsvloer. Hen die bagage meegeven naar hun stageplaatsen en een eerste job. Geen vrees voor ‘rode’ kaken en dus leerstof die helemaal niet meer actueel is.

Het vervolg zijn talloze jonge mensen die elke maandagmorgen de eerste twee lesuren aanwezig waren en vaak méér dan hun best deden om de niet altijd even simpele noch blitse leerstof te verwerken.

Ik heb hen daar vaak voor bedankt en openlijk gewaardeerd. Vooral de laatste jaren deed ik dat want een mens leert uit het verleden en uit datgene wat hij ooit te weinig deed. Evenals voor het respect dat ze toonden, de inspanningen die ze deden, het geduld dat ze hadden voor het vak én hun lesgever, de tips die ze gaven en de eerlijke en spontane feedback die ze uitten tijdens evaluatiemomenten over hun leerkracht ‘BO’. De reacties op en medewerking die ze gaven aan gastsprekers die veldervaringen met ons kwamen delen. Hun engagementen buiten de schoolmuren. Jongeren/ouderen die ze op kampen, in G-sportverenigingen of op andere manieren in hun vrije tijd vaak onbezoldigd begeleidden. Mensen met of zonder beperkingen die ze mee extra kansen geven. Milieubeschermers, dierenvrienden, …

Studenten die hun ouders, na een lesthema, warm maken om deel te nemen aan de selectieproeven voor begeleider van ‘onthemingstochten’ met ‘moeilijke’ jongeren en merken dat dat ook met succes gebeurt.

Studenten uit 7BSO zien zweten en keihard werken om te slagen voor theorie én praktijk LW. Merken dat een gediplomeerd filosoof niet automatisch ook ‘opvoeder-begeleider’ kan zijn, maar daar een inspanning dient voor te leveren vooraleer het certificaat te behalen én dat ook doet. Die deze bijkomende opleiding een “verrijking vindt” voor zichzelf.

Stille werkers op de eerste, tweede of laatste rij. Praatvaren die na een tijdje spontaan bijdraaien en zelf de klas aanmanen tot meer stilte als dat nodig is.

Actievelingen die na mindere ervaringen in het hoger onderwijs en via LW, opnieuw hun draai, zelfvertrouwen én de drive vinden naar een bachelordiploma en verder.

Studenten die succesvol diploma’s hoger onderwijs behaalden en nog een jaartje praktijk- en theoriekennis kwamen opdoen in LW.

Jonge mensen in de knoop met zichzelf en/of hun thuissituatie. Geconfronteerd ook met ziekte en dood van dierbaren. De reactie van de klas daarop en de manier waarop die haar medeleerling(en) in nood spontaan meedraagt doorheen die moeilijke periode.

Studenten die je na lestijd discreet en in vertrouwen aanspreken en hopen dat je mee nadenkt over datgene waarmee ze in hun leven geconfronteerd worden.

Het stilletjes zien ontluiken van prille liefde tussen twee studenten en zelf stil hopen dat het verder mag blijven lukken met die twee.

De afgesproken rustpauzes in de klas en de manier waarop die op een positieve manier ingevuld worden.

Afspraken die (meestal) worden nagekomen door dat jonge volkje …

Bijlessen, mailverkeer over deadlines en tips met betrekking tot studiemethodiek. Inhaaltoetsen op CLB of op de school.

Individuele presentaties met thema’s uit het cursus-en/of werkveld. Talenten horen en zien die vol passie hun thema voor de klas brengen. Gedrevenheid die me steeds een warm gevoel geeft en de hoop koesteren dat ze dat zó houden. Oók buiten hun job. De peerevaluaties die erop volgen en steeds eerlijk, beleefd, met respect en voor de raap worden geformuleerd. Steeds oog voor het positieve voor diegene die vooraan stond.

Op stageplaatsen vaststellen dat ex-studenten er doorstromen naar hoofdopvoeder en fier zijn dat ze dat deden.

Studenten die een eigen zaak binnen de welzijnssector opricht(t)en in binnen- of buitenland.

Vriendelijk aangesproken worden op straat door iemand die ooit in de klas zat, er een warme babbel mee hebben, maar verveeld zijn de naam niet meer te kennen …

Vele verhalen en belevenissen zoals alle onderwijsmensen die dagelijks meemaken.

Afscheidskaartjes op het einde van het schooljaar of een korte waardering via smartschool.

Ouders van die ‘grote loebassen’ die trots zijn op hun afgestudeerde zoon/dochter en hun waardering daarover naar de school uitspreken.

Doorlichtingsmomenten vanuit CLB-hoek en/of als lesgever aan den lijve beleefd. Steeds het gevoel hebben dat je gerespecteerd wordt voor de bijdrage die je daarbij levert voor de school. Het meeleven van collega’s met ‘overlevingspakketten’… Studenten die tijdens zo’n doorlichtingsles blijven wie ze zijn en voor wie een inspectielid een mens als een andere is (en dat is ook zo). Leerrijke momenten.

Supporteren voor de PMI-volleybalcracken… en –kampioenen.

Regels die uiteindelijk bepalen dat dertig lestijden niet meer volstaan om CLB en school te mogen combineren omdat nieuwe leerplannen zorgen voor andere vakinvullingen en een jaarvak terugbrengen tot semestervak. Geen 14de editie meer van datgene dat ik met hart en ziel graag deed, met name jonge mensen de aanzet geven om goede hulpverleners te zijn/worden. Hen het kompas bieden op weg naar de toekomst waar velen alvast het hart al voor hebben. ‘Kennen en kunnen’ zullen ze ‘op weg’ wel leren en dat ‘bereiken’ zal de nodige tijd, volharding en discipline vergen. Hen daartoe ‘goesting’ en zelfvertrouwen geven was mijn bescheiden, maar veel voldoening gevende taak…

“Spijtig, maar helaas”, zoals men dat zegt…

Via deze weg wil ik heel erg graag de gewezen én huidige schooldirecties bedanken voor het vertrouwen en kansen die ze me steeds boden. Uiteraard ook álle collega’s uit de ‘pionierstijd’ én heden met wie ik mocht samenwerken op een of andere manier en gedurende korte of langere tijd. Daarbij zeker ook aandacht voor secretariaatsmedewerkers, ‘ons’ Annick, het MVD-personeel en al diegenen waarbij ik met ‘moeilijke’ vragen terecht kon en die me daarbij hielpen. Formules om toets- en examenresultaten om te bouwen tot rapportpunten zijn immers niet aan iedereen (en zeker niet aan mij) besteed … Dankuwel, Geo!

Onverwachte kaartjes op ‘complimentendag’…

Quizactiviteiten…

Het team LW-leerkrachten dat steeds een hechte band had en er voor elkaar was in goede en wat minder goede momenten. Steeds solidair en met begrip en respect voor elkaars kunnen en zijn. Samen de blik vooruit en studenten ondersteunen/aanmoedigen om moeilijke klippen succesvol te nemen. Bereid ook om sámen de hernieuwing door te voeren en deze ook innerlijk te beleven en verwerven. Onzekerheden, angst voor het nieuwe en loslaten van …, ontgoocheling, afwachten, twijfels,… Het zijn maar enkele elementen die we samen beleefden in functie van het nieuwe schooljaar en leerplan. Namen noemen ligt altijd wat gevoelig, maar onze LW-coördinator heeft daarbij een belangrijke rol gespeeld en de hoofden boven water gehouden…

Momenten dat secretariaatsmedewerkers afwezigheden kwamen/komen registreren, informatie geven en/of documenten ophalen. Steeds een rustpunt in de les en een aangenaam babbeltje. 13 jaar lang…

Tenslotte ook een speciaal dankwoord aan collega’s uit de interne leerlingenbegeleiding uit verleden én vandaag. De talloze filosofische beschouwingen en afwegingen van theorieën aan de schoolpraktijk. Te ontwikkelen strategieën voor ‘moeilijke’ leerlingen en/of leerlingen uit moeilijke thuissituaties. Nabesprekingen van overlegmomenten, klassenraden, deliberaties of gesprekken met ouders en leerlingen. Het gevoel hebben vaak op één lijn te zitten vanuit mijn functie op CLB met de school die toen volop groeiende was… Dankuwel, Tatjana, Diane, Klaartje en Gerd als pioniers van het begeleidingsconcept en de omkadering die er vandaag is. Het zullen de jonge(re) collega’s zijn die dat verhaal verderzetten en de school naar nieuwe einders dienen te brengen. Wijzigende maatschappijbeelden en fenomenen zullen hen daarbij sturen, zoals dat ook in het verleden het geval was. Ze gaan dat zonder twijfel óók met hart en ziel doen want ‘good practices’ op onze school zijn immers legio.

Het geeft me nog steeds een warm gevoel deel te hebben gehad aan jullie schoolgebeuren. Niet enkel als betrokken professional, maar vooral ook als vader van twee ex-leerlingen. In die rol voelde je de adem van de school en de werkelijke visie/betrokkenheid die ze op leerlingen/mensen had/heeft. Ook zíj dragen de boodschap van deze school op een of andere manier verder mee in hun hart en leven. Dankbaar ook voor de ontwikkelingskansen, steun, geduld én begrip die ze op ‘onze’ school kregen en het diploma dat hen mogelijkheden gaf datgene te doen dat ze vandaag graag en goed doen.

Graag geef ik de op en top herwerkte, vernieuwde, vele malen geactualiseerde, herkauwde, door studenten soms verguisde cursus ‘Beroepsorganisatie’ over aan de volgende generatie. Succes met hoofd- en subcompetenties, sleutelvaardigheden/ algemene doelstellingen, evaluatiecriteria, casussen en alles wat het nieuwe leerplan voorziet om jonge mensen met succes te begeleiden om hun certificaat van Leefgroepenwerking te behalen!

Ik ben alvast trots en blij dat de directeur mij 13 edities geleden “zocht” en dat zijn opvolger mij de kans bleef bieden me ‘mijn ding te laten doen’. Ook mijn eigen CLB-directies wil ik daarvoor trouwens graag bedanken.

Op mij kunnen jullie blijven rekenen als ‘ambassadeur’ voor PMI of BA-Campus Botaniek!-)

Bedankt allemaal!

Ivo Roggemans, ex-leerkracht Se-n-se Leefgroepenwerking
CLB GO! Mechelen